பகுதி 4 – ராமகிருஷ்ணர் மறைவிற்குப் பிறகு
ராமகிருஷ்ண பரமஹம்சர் அவர்களின் மகாசமாதி, அவரது சீடர்களுக்கும் பக்தர்களுக்கும் அளவிட முடியாத துயரத்தை ஏற்படுத்தியது. தட்சிணேஸ்வர் காளி கோவிலில் தினமும் ஆன்மிக ஒளியாக விளங்கிய அந்த மகான், 1886ஆம் ஆண்டு தனது உடலை விட்டு நீங்கியபோது, அவரைச் சுற்றியிருந்த இளம் சீடர்கள் மனதளவில் முற்றிலும் உடைந்து போனார்கள். “இப்போது எங்களை யார் வழிநடத்துவார்கள்?” என்ற கேள்வி அனைவரின் உள்ளத்திலும் எழுந்தது. அந்த இருள் சூழ்ந்த தருணத்தில், அமைதியான ஒளியாக எழுந்தவர் சாரதா தேவி.
ராமகிருஷ்ணரின் மறைவுக்குப் பிறகு, அவரது சீடர்கள் பலரும் வாழ்க்கையில் ஒரு வெற்றிடத்தை உணர்ந்தனர். அவர்கள் குருவை மட்டுமல்ல, தந்தையையும், இறை உருவத்தையும் இழந்ததாக எண்ணினர். ஆனால் அந்த நேரத்தில் சாரதா தேவி தன்னுடைய துயரத்தை வெளிப்படுத்தாமல், மற்றவர்களுக்கு ஆறுதல் அளிக்கும் தாயாக மாறினார். அவர் மிகவும் அமைதியாக இருந்தாலும், உள்ளுக்குள் பேரான்மிக சக்தியாக விளங்கினார்.
ராமகிருஷ்ணரின் இறுதி நாட்களில் கூட, அவர் தனது சீடர்களை சாரதா தேவியின் பாதுகாப்பில் ஒப்படைத்தார் என்று கூறப்படுகிறது. “அவள் உங்களை கவனிப்பாள்” என்ற அவரது வார்த்தைகள் பின்னர் உண்மையாக மாறின. ஏனெனில் ராமகிருஷ்ணர் மறைந்த பிறகு, அந்த இளம் சீடர்களின் வாழ்க்கையை நிலைநிறுத்திய பெரும் ஆதரவாக இருந்தது அன்னையின் அன்பும் ஆசீர்வாதமும் தான்.
அந்த காலத்தில் சுவாமி விவேகானந்தர் உள்ளிட்ட பல இளைஞர்கள், உலக வாழ்க்கையைத் துறந்து ஆன்மிகப் பாதையில் செல்ல முடிவு செய்தனர். ஆனால் அவர்கள் மிகவும் ஏழ்மையான சூழலில் வாழ்ந்தனர். சில நாட்களில் உணவு கூட இல்லாமல் தவித்தனர். இருந்தாலும் சாரதா தேவி அவர்களைப் பார்த்து, “குருநாதர் உங்களை கைவிடமாட்டார்” என்று உற்சாகப்படுத்தினார்.
விவேகானந்தர் உட்பட பல சீடர்கள், முக்கியமான முடிவுகளை எடுக்கும் முன் அன்னையின் ஆசீர்வாதத்தை நாடினர். அவர்கள் சாரதா தேவியை வெறும் குருவின் மனைவியாக அல்ல, உயிருடன் வாழும் தெய்வமாகவே கருதினர். விவேகானந்தர் பலமுறை, “அன்னையின் அருள் இல்லாமல் எதுவும் சாத்தியமில்லை” என்று கூறியதாக குறிப்பிடப்படுகிறது.
ராமகிருஷ்ணர் மறைந்தபின், அவரது சீடர்கள் பாரநகர் மடத்தில் ஒன்றிணைந்து துறவற வாழ்க்கையைத் தொடங்கினர். அந்த மடத்தின் வளர்ச்சிக்குப் பின்னால் அமைதியாக இருந்த சக்தி சாரதா தேவி தான். அவர் நேரடியாக நிர்வாகப் பொறுப்புகளை ஏற்கவில்லை. ஆனால் அவரது ஆசீர்வாதமும், ஆன்மிக ஆதரவும் இல்லாமல் அந்த இயக்கம் வளர முடியாது என்று சீடர்கள் நம்பினர்.
சில நேரங்களில் சீடர்கள் மனச்சோர்வுடன் அன்னையிடம் வந்தனர். “எங்கள் வாழ்க்கைக்கு அர்த்தம் இருக்கிறதா?” என்று கேட்டனர். அப்போது சாரதா தேவி, “நீங்கள் குருநாதரின் பிள்ளைகள். உங்களால் உலகத்திற்கு நல்லது நடக்கும்” என்று கூறி தன்னம்பிக்கை அளித்தார். அந்த வார்த்தைகள் பலரின் வாழ்க்கையை மாற்றின.
அவர் மிகவும் எளிமையாக வாழ்ந்தாலும், அவரது ஆன்மிகத் தாக்கம் மிகப்பெரியது. பலர் அவரை தரிசிக்க தூர தூர இடங்களில் இருந்து வந்தனர். அவரை சந்தித்தவர்கள், “அம்மாவின் அருகில் அமர்ந்தால் மனத்தில் ஒரு விசித்திரமான அமைதி பிறக்கிறது” என்று கூறினர். அவர் பெரிய தத்துவ உரைகள் பேசவில்லை; ஆனால் ஒரு தாயின் அன்பு மூலம் ஆன்மிகத்தை மக்களுக்குக் கற்றுக் கொடுத்தார்.
சாரதா தேவி தனது வாழ்க்கையில் பல சிரமங்களை சந்தித்தார். சில சமயங்களில் உடல்நலம் பாதிக்கப்பட்டது. பொருளாதார சிக்கல்களும் இருந்தன. இருந்தாலும் அவர் ஒருபோதும் குறை கூறவில்லை. “எல்லாம் இறைவனின் சித்தம்” என்ற நம்பிக்கையுடன் வாழ்ந்தார். அந்த பொறுமை சீடர்களுக்கும் ஒரு பெரிய பாடமாக அமைந்தது.
அவர் ஜயராம்பாட்டி மற்றும் கல்கத்தா இடையே அடிக்கடி பயணம் செய்தார். எங்கு இருந்தாலும் பக்தர்கள் அவரைச் சந்திக்க வந்தனர். அவர் அனைவரையும் ஒரே அன்புடன் ஏற்றுக் கொண்டார். ஏழைகளுக்கு உணவு அளித்தார். துன்பத்தில் இருந்தவர்களுக்கு ஆறுதல் கூறினார். ஆன்மிக வழிகாட்டுதல் தேடியவர்களுக்கு மந்திர தீட்சை அளித்தார்.
அவரது வாழ்க்கையின் முக்கியமான பணிகளில் ஒன்று – பெண்களுக்கு ஆன்மிக வழிகாட்டுதல் வழங்கியது. அக்காலத்தில் பெண்களுக்கு துறவற வாழ்க்கை அல்லது ஆன்மிக கல்வி அதிகமாக வழங்கப்படவில்லை. ஆனால் சாரதா தேவி பெண்களும் ஆன்மிக உயர்வை அடைய முடியும் என்பதை தனது வாழ்க்கையால் எடுத்துக் காட்டினார். பல பெண்கள் அவரிடம் வந்து ஆன்மிக உறுதியும் மன அமைதியும் பெற்றனர்.
ஒரு நாள் ஒருவர் அவரிடம் கேட்டார்: “அம்மா, நாங்கள் உலக வாழ்க்கையில் இருக்கிறோம். ஆன்மிகத்தை எப்படி கடைப்பிடிப்பது?” அதற்கு அவர், “உங்கள் கடமைகளைச் செய்யுங்கள். ஆனால் மனதில் இறைவனை நினைத்துக் கொள்ளுங்கள்” என்று கூறினார். இந்த எளிய போதனை ஆயிரக்கணக்கான குடும்பங்களுக்கு வழிகாட்டியாக மாறியது.
சாரதா தேவியின் வாழ்க்கையில் அன்பும் மன்னிப்பும் மிக முக்கியமானவை. யாராவது தவறு செய்தாலும், அவர் வெறுக்கவில்லை. “மனிதன் தவறு செய்வது இயல்பு. ஆனால் அன்பு அவனை மாற்றும்” என்று கூறினார். இந்த கருணைமிகு அணுகுமுறை பலரை ஆன்மிகப் பாதைக்கு இட்டுச் சென்றது.
விவேகானந்தர் மேற்கத்திய நாடுகளுக்கு பயணம் செய்து இந்திய ஆன்மிகத்தை உலகிற்கு எடுத்துச் செல்ல முனைந்தபோது, அன்னையின் ஆசீர்வாதம் அவருக்கு மிகப்பெரிய தைரியமாக இருந்தது. அமெரிக்கா செல்லும் முன் விவேகானந்தர் அன்னையிடம் ஆசீர்வாதம் பெற்றார். “போ, குருநாதரின் செய்தி உலகம் முழுவதும் பரவட்டும்” என்று அவர் கூறியதாக பக்தர்கள் குறிப்பிடுகின்றனர்.
பின்னர் விவேகானந்தர் உலக நாடுகளில் உரையாற்றி புகழ்பெற்றபோதும், அவர் எப்போதும் அன்னையை தனது ஆன்மிகத் தாயாகவே கருதினார். ராமகிருஷ்ண மிஷன் உருவானபோதும், அதன் பின்னணியில் அன்னையின் அமைதியான அருள் இருந்தது.
சாரதா தேவியின் அருகில் வந்தவர்கள் எந்த மதத்தைச் சேர்ந்தவர்களாக இருந்தாலும் அவர் ஒரே அன்புடன் நடத்தினார். “மனிதனை நேசிப்பதே இறைவனை நேசிப்பது” என்ற உண்மையை அவர் வாழ்க்கையால் எடுத்துக் காட்டினார். இதனால் பல்வேறு பின்னணியைச் சேர்ந்த மக்கள் அவரை உலகத் தாயாக ஏற்றுக் கொண்டனர்.
அவரது வாழ்க்கையின் இறுதி காலங்களிலும் கூட, அவர் பக்தர்களுக்கு வழிகாட்டுவதை நிறுத்தவில்லை. உடல்நலம் பலவீனமாக இருந்தபோதும், யாராவது மனவேதனையுடன் வந்தால் அமைதியாக கேட்டுக் கொண்டு ஆறுதல் கூறுவார். “பயப்படாதீர்கள். குருநாதர் உங்களை காப்பாற்றுவார்” என்ற அவரது வார்த்தைகள் பலருக்கு புதிய நம்பிக்கை அளித்தன.
சாரதா தேவி ஒருபோதும் தன்னை பெரியவராக காட்டிக் கொள்ளவில்லை. “நான் உங்களின் தாய்தான்” என்று மட்டுமே கூறினார். ஆனால் அந்த தாய்மை உலகம் முழுவதும் ஆயிரக்கணக்கான மக்களின் வாழ்க்கையை மாற்றியது.
அவரது ஆதரவு இல்லாமல் ராமகிருஷ்ண இயக்கம் இவ்வளவு பெரிய உலக இயக்கமாக வளர்ந்திருக்காது என்று பலர் நம்புகின்றனர். ராமகிருஷ்ணர் விதைத்த ஆன்மிக விதையை, உலகம் முழுவதும் பரவிய பெரிய மரமாக வளர்க்க உதவிய அமைதியான சக்தி சாரதா தேவி தான்.
அவர் தனது வாழ்க்கையின் மூலம் ஒரு பெரிய உண்மையை உலகிற்கு கற்றுக் கொடுத்தார் – உண்மையான ஆன்மிகம் என்பது மனிதர்களுக்கு அன்பும் நம்பிக்கையும் அளிப்பதே. அவர் மக்களின் மனத்தில் இறைநம்பிக்கையை வளர்த்தார். துன்பத்தில் இருந்தவர்களுக்கு துணையாக நின்றார். சோர்வடைந்தவர்களுக்கு புதிய தைரியம் அளித்தார்.
இவ்வாறு, ராமகிருஷ்ணர் மறைந்த பிறகு, சாரதா தேவி உலக ஆன்மிக வரலாற்றில் ஒரு புதிய அத்தியாயத்தைத் தொடங்கினார். அவர் வெறும் குருவின் துணைவியார் அல்ல; ஆன்மிக இயக்கத்தை தாய்மையின் சக்தியால் பாதுகாத்து வளர்த்த மகத்தான அன்னை. அவரது அமைதியான அருள், இன்று வரை கோடிக்கணக்கான மக்களின் வாழ்க்கையில் ஒளியாகத் திகழ்கிறது.
