பகுதி 3 – ஆன்மிகத் தாயாக உயர்வு
சாரதா தேவி அவர்களின் வாழ்க்கையில் மிக முக்கியமான கட்டமாக அமைந்தது “அன்னை” என்ற உயர்ந்த நிலைக்கு அவர் உயர்ந்த தருணமாகும். அவர் ஒரு சாதாரண பெண்மணியாக வாழவில்லை; மாறாக, உலகம் முழுவதையும் தன் பிள்ளைகளாகக் கருதும் பரிபூரண தாயாக வாழ்ந்தார். அவரது முகத்தில் எப்போதும் அமைதி காணப்பட்டது. அவர் பேசும் வார்த்தைகள் மென்மையாக இருந்தாலும், அவற்றில் அளவில்லாத ஆன்மிக சக்தி இருந்தது. யார் அவரை சந்தித்தாலும், அவர்களது மனக்கவலை குறைந்து, உள்ளத்தில் ஒரு விசித்திரமான அமைதி தோன்றும் என்று பக்தர்கள் கூறினர்.
ராமகிருஷ்ண பரமஹம்சர் தட்சிணேஸ்வரில் வாழ்ந்த காலத்திலேயே, பல இளைஞர்கள் மற்றும் பக்தர்கள் அவரிடம் வந்து ஆன்மிகம் கற்றுக் கொண்டனர். அந்த சீடர்களில் பின்னர் உலகப் புகழ்பெற்ற ஆன்மிகத் தலைவர்களாக உயர்ந்தவர்கள் பலர் இருந்தனர். ஆனால் அந்த சீடர்கள் அனைவரும், ராமகிருஷ்ணரின் அருகில் அமைதியாகவும் அன்புடனும் வாழ்ந்த சாரதா தேவியின் தெய்வீகத் தன்மையை விரைவில் உணர்ந்தனர். அவர்கள் அவரை ஒரு குருவின் மனைவியாக மட்டும் பார்க்கவில்லை; உண்மையான தாயாகவே உணர்ந்தனர்.
அந்த காலத்தில் இந்திய சமுதாயத்தில் சாதி வேறுபாடு மிகவும் தீவிரமாக இருந்தது. உயர்சாதி, தாழ்சாதி என்ற பெயரில் மனிதர்கள் பிரிக்கப்பட்டனர். சிலர் கோவிலுக்குள் கூட செல்ல அனுமதிக்கப்படவில்லை. ஆனால் சாரதா தேவியின் பார்வையில் மனிதர்கள் அனைவரும் ஒரே இறைவனின் பிள்ளைகள். யார் வந்தாலும் அவர் ஒரே அன்புடன் வரவேற்றார். ஏழையா, பணக்காரரா, கல்வியுள்ளவரா, கல்வியற்றவரா என்று ஒருபோதும் பிரித்து பார்க்கவில்லை.
ஒரு நாள் தாழ்த்தப்பட்ட சமூகத்தைச் சேர்ந்த ஒரு பெண், பயத்துடன் சாரதா தேவியை சந்திக்க வந்தாள். “நான் உங்களைத் தொட தகுதியற்றவள்” என்று கண்ணீர் வடித்தாள். உடனே சாரதா தேவி அவளை அருகில் அமர வைத்து, “எல்லோரும் என் பிள்ளைகள். இறைவன் யாரையும் தாழ்வாக உருவாக்கவில்லை” என்று கூறினார். அந்த வார்த்தைகள் அந்த பெண்ணின் வாழ்க்கையை முழுவதும் மாற்றின.
சாரதா தேவியின் அன்பு எல்லைகளற்றது. அவரிடம் வந்தவர்கள் ஆன்மிக அறிவைப் பெற மட்டுமல்ல, மன அமைதிக்காகவும் வந்தனர். பலர் வாழ்க்கை துன்பங்களால் சோர்ந்து வந்து அவரிடம் அழுதனர். அவர் மிக அமைதியாக அவர்கள் கதைகளை கேட்டுக் கொண்டு, மென்மையான வார்த்தைகளால் ஆறுதல் கூறுவார். “கவலைப்படாதீர்கள். எல்லாம் இறைவனின் அருளால் நல்லபடியாகும்” என்று கூறும்போது, மக்களின் உள்ளத்தில் நம்பிக்கை பிறந்தது.
அவரது வாழ்க்கை மிகவும் எளிமையானது. எளிய வெள்ளை ஆடை, சாதாரண உணவு, சிறிய அறை – இதுவே அவரது உலகம். ஆனால் அந்த எளிமையின் பின்னால் பேரான்மிக ஒளி மறைந்திருந்தது. அவர் ஒருபோதும் புகழை விரும்பவில்லை. மக்கள் தன்னைப் போற்றும்போது கூட, “எல்லாம் குருநாதரின் அருள்” என்று மட்டுமே கூறுவார்.
சாரதா தேவி தினசரி வாழ்க்கையையே ஆன்மிகமாக மாற்றினார். சமையல் செய்வது, உணவு பரிமாறுவது, நோயாளிகளை கவனிப்பது – இவை அனைத்தையும் அவர் இறை சேவையாகவே கருதினார். அவருக்கு வந்த பக்தர்களுக்கு அவர் தாயாக உணவு பரிமாறுவார். “உணவு கொடுப்பது இறைவனை வழிபடுவது போன்றது” என்று அவர் கூறியதாக பக்தர்கள் நினைவுகூர்ந்துள்ளனர்.
அவரது அருகில் இருந்தவர்கள் ஒரு விசித்திரமான ஆனந்தத்தை உணர்ந்தனர். சிலர் கூறியதாவது: “அன்னையின் அருகில் அமர்ந்தால், மனதில் இருந்த பயமும் கோபமும் மறைந்து போய்விடும்.” அவர் அதிகமாக தத்துவப் பேச்சுகள் பேசவில்லை. ஆனால் அவரது வாழ்க்கையே ஒரு பெரிய ஆன்மிகப் பாடமாக இருந்தது.
சுவாமி விவேகானந்தர் உட்பட பல சீடர்கள், சாரதா தேவியை உலகத் தாயாகவே கண்டனர். விவேகானந்தர் உலக நாடுகளுக்கு பயணம் செய்தபோதும், அன்னையின் ஆசீர்வாதத்தை மிக உயர்வாக மதித்தார். “அன்னையின் அருள் இருந்தால் எந்தப் பணியும் வெற்றி பெறும்” என்று அவர் கூறியதாக பதிவுகள் குறிப்பிடுகின்றன.
ஒரு நாள் ஒருவர் சாரதா தேவியிடம் கேட்டார்: “அம்மா, உலகத்தில் இத்தனை தீமை இருக்கிறது. எல்லோரையும் எப்படி நேசிக்க முடியும்?” அதற்கு அவர் மிகவும் அமைதியாக, “யாருடைய குறைகளையும் பார்க்காதீர்கள். உங்கள் குறைகளை மட்டும் பாருங்கள். உலகமே உங்கள் குடும்பம் என்று நினைத்தால், வெறுப்பு மறைந்து விடும்” என்றார். இந்த ஒரு போதனை அவரது ஆன்மிகத்தின் மையமாக இருந்தது.
சாரதா தேவி பெண்களின் ஆன்மிக உயர்விற்கும் மிகப்பெரிய உத்வேகமாக இருந்தார். அக்காலத்தில் பெண்களுக்கு ஆன்மிக கல்வி அதிகமாக வழங்கப்படவில்லை. ஆனால் அவர் பெண்களும் உயர்ந்த ஆன்மிக நிலையை அடைய முடியும் என்பதை தனது வாழ்க்கையால் நிரூபித்தார். பல பெண்கள் அவரை சந்தித்து மன உறுதியும் ஆன்மிக வழிகாட்டுதலும் பெற்றனர்.
அவர் ஒருபோதும் கோபப்படுவதில்லை என்று பலர் கூறியுள்ளனர். யாராவது தவறு செய்தாலும், அவர் கடுமையாக கண்டிக்காமல் அன்பாக திருத்துவார். “அன்பு தான் மனிதனை மாற்றும்” என்பது அவரது வாழ்வியல் உண்மை.
பல நேரங்களில் அவரிடம் வந்த பக்தர்கள் தங்கள் வாழ்க்கை பிரச்சினைகளை கூறுவார்கள். குடும்ப சண்டைகள், வறுமை, நோய், மன வேதனை – எந்தப் பிரச்சினையாக இருந்தாலும் அவர் அமைதியாக கேட்டுக் கொண்டு, இறைவனை நம்புமாறு கூறுவார். அவருடைய வார்த்தைகளில் ஒரு தாயின் பாசமும், ஒரு ஞானியின் அமைதியும் இருந்தது.
அவரது வாழ்க்கையில் தன்னலம் என்ற ஒன்று இல்லை. தன்னுடைய உடல்நிலை சரியில்லாத நேரங்களிலும் கூட, பக்தர்களுக்கு சேவை செய்வதை நிறுத்தவில்லை. சில சமயங்களில் அவர் சோர்வாக இருந்தாலும், யாராவது துன்பத்துடன் வந்தால் உடனே எழுந்து அவர்களை ஆறுதல் கூறுவார்.
சாரதா தேவியின் மிகப்பெரிய தனிச்சிறப்பு – அனைவரையும் தன் பிள்ளைகளாக உணர்ந்தது. அவர் ஒருமுறை கூறினார்: “நான் நல்லவர்களுக்கும் தாய்தான்; தவறு செய்பவர்களுக்கும் தாய்தான்.” இந்த வார்த்தைகள் அவரது எல்லையற்ற அன்பை வெளிப்படுத்துகின்றன.
அவரது வாழ்வின் மூலம் உலகம் ஒரு புதிய ஆன்மிகத்தை கண்டது. அது வெறும் கோவில் வழிபாடு அல்லது தியானம் மட்டுமல்ல; மனிதர்களை அன்பு செய்வதும் ஆன்மிகமே என்பதைக் காட்டியது. அவர் எந்த மதத்தவராக இருந்தாலும் அனைவரையும் சமமாக நேசித்தார். இதனால் பல மதங்களைச் சேர்ந்த மக்களும் அவரை அன்னையாக ஏற்றுக் கொண்டனர்.
அவரது முகத்தில் இருந்த அமைதியும், கண்களில் இருந்த கருணையும் பலருக்கு இறை அனுபவமாக இருந்தது. சிலர் அவரை சந்தித்த பிறகு வாழ்க்கை முழுவதும் மாறிவிட்டதாக கூறினர். அவர் ஒரு வார்த்தை கூட பேசாமல் அமைதியாக பார்த்தாலே மனத்தில் அமைதி பிறக்கும் என்று பக்தர்கள் கூறினர்.
சாரதா தேவியின் வாழ்க்கை உலகிற்கு ஒரு பெரிய பாடம் சொல்லுகிறது – உண்மையான ஆன்மிகம் என்பது மனிதர்களை நேசிப்பதே. ஒருவர் எவ்வளவு தியானம் செய்தாலும், பிறரிடம் கருணை இல்லாவிட்டால் ஆன்மிகம் முழுமையடையாது என்பதை அவர் தனது வாழ்க்கையால் எடுத்துக் காட்டினார்.
அவர் விதைத்த “உலகமே குடும்பம்” என்ற எண்ணம் இன்று உலகம் முழுவதும் பரவி வருகிறது. பலர் அவருடைய வாழ்க்கையைப் படித்து, அன்பு, பொறுமை மற்றும் சேவை ஆகியவற்றின் முக்கியத்துவத்தை உணர்கிறார்கள்.
இவ்வாறு, ஜயராம்பாட்டியில் பிறந்த எளிய பெண்மணி, உலகம் முழுவதும் கோடிக்கணக்கான மக்களின் “அன்னை”யாக உயர்ந்தார். அவரது கருணை நிறைந்த வாழ்க்கை, மனித குலத்திற்கு என்றும் அழியாத ஆன்மிக ஒளியாகத் திகழ்கிறது.
