பகுதி 1 – அன்னை சாரதா தேவியின் பிறப்பு மற்றும் சிறுவயது
சாரதா தேவி இந்திய ஆன்மிக வரலாற்றில் “பரம புனித அன்னை” என்று போற்றப்படும் மகத்தான பெண்மணிகளில் ஒருவர். அவர் வாழ்ந்த வாழ்க்கை வெறும் மனித வாழ்க்கை அல்ல; அது அன்பு, கருணை, தியாகம், பக்தி மற்றும் ஆன்மிக ஒளியின் உருவமாக விளங்கியது. உலகம் முழுவதும் கோடிக்கணக்கான பக்தர்களால் “அன்னை” என்று அழைக்கப்படும் இந்த மகத்தான தெய்வீக பெண்மணி, மிக எளிமையான ஒரு கிராமத்தில் பிறந்து, உலக ஆன்மிக வரலாற்றில் அழியாத இடத்தைப் பெற்றார்.
மேற்கு வங்காளத்தில் அமைந்துள்ள ஜயராம்பாட்டி என்ற அமைதியான சிறிய கிராமம், பசுமை வயல்கள், சிறிய குளங்கள், மண் வீடுகள் மற்றும் பக்தி நிறைந்த மக்களால் சூழப்பட்டிருந்தது. அங்கேயே 1853ஆம் ஆண்டு டிசம்பர் 22ஆம் தேதி சாரதாமணி பிறந்தார். அவரது தந்தை ராமச்சந்திர முகோபாத்யாய், தாய் சியாமாசுந்தரி தேவி. இருவரும் மிகவும் பக்தி நிறைந்தவர்கள். ஏழ்மை இருந்தாலும், நேர்மை மற்றும் இறைநம்பிக்கை நிறைந்த குடும்பமாக அவர்கள் விளங்கினர்.
சாரதாமணி பிறந்த நாளிலிருந்தே அந்த வீட்டில் ஒரு தெய்வீக அமைதி நிலவியது என்று கிராம மக்கள் கூறினர். குழந்தை அழுகையும் கூட இனிமையாக இருந்தது என்று முதியவர்கள் பின்னர் நினைவு கூறியுள்ளனர். சிறு வயதிலேயே அவர் மற்ற குழந்தைகளைப் போல இல்லாமல் அமைதியாகவும், சிந்தனை மிகுந்தவராகவும் இருந்தார். மற்ற குழந்தைகள் விளையாடிக் கொண்டிருக்கும் நேரங்களில் கூட, அவர் மண்ணால் சிறிய காளி சிலைகளை உருவாக்கி பூஜை செய்வார்.
அவரது தாய் சியாமாசுந்தரி தேவி, சிறுமியான சாரதாவிடம் இறைவன் பற்றிய கதைகளைச் சொல்லுவார். ராமாயணம், மகாபாரதம், கிருஷ்ணர், சீதை, ராதை ஆகியோரின் கதைகள் சிறுமியின் உள்ளத்தில் ஆழமாக பதிந்தன. அந்த கதைகள் அவரது மனதில் பக்தியின் விதைகளை விதைத்தன. அவ்வப்போது கிராமத்தில் நடைபெறும் பஜனைகள், பூஜைகள், திருவிழாக்களில் சிறுமி மிகுந்த ஆர்வத்துடன் கலந்து கொள்வார்.
சாரதா தேவி சிறுவயதிலிருந்தே அளவில்லாத கருணை கொண்டவர். வீட்டில் உணவு குறைவாக இருந்தாலும், பசி கொண்டவர்களுக்கு உணவு கொடுக்காமல் அவர் சாப்பிட மாட்டார். கிராமத்தில் ஏழைகள் வந்தால், தாயிடம் சொல்லாமல் கூட அவர்களுக்கு உதவ முயல்வார். சில நேரங்களில் தன் பங்கான உணவையும் பிறருக்கு கொடுத்து விட்டு பசியுடன் இருந்துள்ளார்.
ஒரு முறை கிராமத்தில் கடும் பஞ்சம் ஏற்பட்டது. மக்கள் உணவின்றி தவித்தனர். அந்த நேரத்தில் சிறுமியான சாரதா, வீட்டில் இருந்த அரிசியை எடுத்துக் கொண்டு ஏழைகளுக்கு வழங்க வேண்டும் என்று கூறினார். தாயார் “நமக்கே போதுமானது இல்லை” என்றபோதும், “இவர்களும் இறைவனின் பிள்ளைகள் தானே?” என்று கேட்டார். அந்த வார்த்தைகள் அவரது உள்ளத்தின் பரிசுத்தத்தை வெளிப்படுத்தின.
சிறுவயதிலிருந்தே அவர் அசாதாரண ஆன்மிக அனுபவங்களை பெற்றார் என்று கூறப்படுகிறது. சில சமயங்களில் அவர் தனியாக அமர்ந்து தியானத்தில் மூழ்கி இருப்பார். அவருடைய முகத்தில் ஒரு பிரகாசம் தெரியும். இதைக் கண்ட கிராம மக்கள், “இந்த குழந்தை சாதாரண குழந்தை அல்ல” என்று பேசிக்கொண்டனர்.
சாரதாவின் கல்வி மிகவும் குறைவாக இருந்தது. அக்காலத்தில் பெண்களுக்கு அதிக கல்வி வழங்கப்படவில்லை. இருந்தாலும் வாழ்க்கையின் உண்மையான ஞானம் அவரிடம் இயற்கையாகவே இருந்தது. அன்பு, பொறுமை, அமைதி, பக்தி போன்ற உயர்ந்த பண்புகள் அவரின் இயல்பாக இருந்தன.
சிறுவயதில் அவர் வீட்டுப் பணிகளிலும் தாய்க்கு உதவினார். தண்ணீர் எடுத்து வருவது, சமையலுக்கு உதவுவது, தம்பி தங்கைகளை கவனிப்பது போன்ற பொறுப்புகளை மகிழ்ச்சியுடன் செய்தார். எந்த வேலையையும் குறை கூறாமல் செய்வது அவரது தனிச்சிறப்பு.
ஒரு நாள், கிராமத்தில் ஒரு வயதான பெண் மிகவும் நோயுற்று தனியாக இருந்தார். யாரும் அவரை அணுகவில்லை. ஆனால் சிறுமியான சாரதா தினமும் அந்த பெண்ணிடம் சென்று தண்ணீர் கொடுத்து உதவினார். “நோயாளிக்கு உதவுவது இறைவனுக்கே சேவை செய்வது போன்றது” என்று அவர் கூறியதாக சொல்லப்படுகிறது.
அவரது வாழ்க்கையில் காளி அம்மன் மீது இருந்த பக்தி மிகவும் ஆழமானது. இரவு நேரங்களில் கூட அவர் அமைதியாக அமர்ந்து ஜெபிப்பார். சில சமயங்களில் அவர் பேசும் வார்த்தைகள் மிகவும் ஆழமான ஆன்மிக அர்த்தம் கொண்டதாக இருந்ததால், பெரியவர்களே ஆச்சரியப்பட்டனர்.
சாரதா தேவியின் சிறுவயது வாழ்க்கை எளிமையானதாய் இருந்தாலும், அதில் மறைந்திருந்த ஆன்மிக ஒளி உலகத்தை பின்னர் கவர்ந்தது. அந்த சிறிய கிராமத்தில் வளர்ந்த குழந்தை, பின்னாளில் கோடிக்கணக்கான மக்களுக்கு தாயாக மாறுவார் என்பதை அப்போது யாரும் முழுமையாக உணரவில்லை.
அவரது சிறுவயது நமக்கு சொல்லும் மிகப்பெரிய பாடம் என்னவெனில் – உண்மையான மகத்துவம் செல்வத்திலும் அதிகாரத்திலும் இல்லை; அன்பு, கருணை மற்றும் இறைநம்பிக்கையில்தான் உள்ளது. சிறிய வயதிலேயே மனிதர்களை நேசிக்கும் மனம் கொண்டவர், பின்னாளில் உலகையே தன் குடும்பமாகக் கருதும் “அன்னை”யாக உயர்ந்தார்.
இந்த சிறுவயது அனுபவங்களே பின்னர் அவரது ஆன்மிகப் பயணத்திற்கான அடித்தளமாக அமைந்தன. உலகின் எந்த மூலையிலிருந்தும் மக்கள் அவரை நாடி வந்தபோது, அவர் அனைவரையும் ஒரே அன்புடன் ஏற்றுக் கொண்டார். அந்த அன்பின் விதைகள் ஜயராம்பாட்டியின் மண்ணிலேயே விதைக்கப்பட்டன.
அன்னை சாரதா தேவியின் பிறப்பும் சிறுவயதும், ஒரு தெய்வீக ஆன்மா மனித வடிவில் உலகிற்கு வந்ததற்கான முன்னுரை போன்றது. அந்த அமைதியான கிராமத்தில் பிறந்த சிறுமி, பின்னர் இந்திய ஆன்மிகத்தின் ஒளிக்கோபுரமாக மாறினார்.
