பகுதி 14 – பக்தர்களின் அனுபவங்கள்
தட்சிணேஸ்வர் காளி கோவில் இப்போது ஒரு சாதாரண கோவில் அல்ல. அது மனிதர்கள் தங்கள் வாழ்க்கையை மாற்றிக்கொண்டு திரும்பும் ஆன்மிகத் தலம் ஆகிவிட்டது. அங்கே வந்தவர்கள் பலர், “நாங்கள் ஒரு மகானை மட்டும் பார்க்கவில்லை… உயிரோடு இருக்கும் தெய்வீக அன்பை உணர்ந்தோம்” என்று கூறினர். அந்த அன்பின் மையத்தில் இருந்தவர் — ஸ்ரீ ராமகிருஷ்ண பரமஹம்சர்.
அவரைச் சந்திக்க வந்தவர்கள் பலவிதமானவர்கள். சிலர் பக்தியுடன் வந்தனர். சிலர் சந்தேகத்துடன் வந்தனர். சிலர் நோயும் துயரமும் நிரம்பிய மனதுடன் வந்தனர். ஆனால் பெரும்பாலோர் திரும்பிச் செல்லும்போது, “எங்களுள் ஏதோ மாறிவிட்டது” என்ற உணர்வுடன் சென்றனர்.
ஒருநாள், கடும் மனவேதனையில் இருந்த ஒரு இளைஞன் தட்சிணேஸ்வருக்கு வந்தான். குடும்பப் பிரச்சினைகள், தோல்விகள், நம்பிக்கையின்மை — இவை அவன் மனதை இருண்டுவிட்டிருந்தன. “வாழ்க்கைக்கு அர்த்தமே இல்லை” என்ற நிலை. நண்பரின் கட்டாயத்தால் மட்டுமே அவன் ராமகிருஷ்ணரைச் சந்திக்க வந்தான்.
அவன் அறைக்குள் நுழைந்தவுடன், ராமகிருஷ்ணர் அவனை அமைதியாகப் பார்த்தார். எந்தக் கேள்வியும் கேட்கவில்லை. சில நொடிகள் மௌனமாக இருந்தார். பின்னர் மெதுவாகக் கூறினார்:
“தாய் உன்னை மறக்கவில்லை மகனே…”
அந்த ஒரு வாக்கியம் இளைஞனின் உள்ளத்தை உடைத்தது. அவன் கட்டுப்பாடின்றி அழத் தொடங்கினான். பல வருடங்களாக உள்ளத்தில் அடைத்திருந்த வேதனை அந்தக் கணத்தில் கரைந்தது. பின்னர் அவன் கூறினான்:
“என் மனதை யாரும் இவ்வளவு ஆழமாகப் புரிந்ததில்லை.”
இது போன்ற அனுபவங்கள் பலருக்கும் ஏற்பட்டன.
ஒரு செல்வந்தர் ஒருநாள் ராமகிருஷ்ணரைச் சந்திக்க வந்தார். அவர் வெளியில் மதிப்பும் செல்வமும் கொண்டவர். ஆனால் உள்ளத்தில் அமைதி இல்லை. ராமகிருஷ்ணர் அவரை பார்த்தவுடனே சிரித்தார்.
“பொன்னால் வீட்டை நிரப்பலாம்… ஆனாலும் இதயத்தை நிரப்ப முடியுமா?”
அந்த வார்த்தை நேராக அவரது மனதைத் தாக்கியது. அவர் கண்கலங்கினார். பின்னர் அவர் தனது வாழ்க்கையை ஏழைகளுக்குச் சேவை செய்வதற்காக மாற்றியதாக கூறப்படுகிறது.
சுவாமி விவேகானந்தர் அவர்களுக்கே பல அதிசய அனுபவங்கள் ஏற்பட்டன. ஆரம்பத்தில் தர்க்கவாதியாக இருந்த நரேந்திரன், ராமகிருஷ்ணரின் அருகில் இருக்கும்போது சில நேரங்களில் ஒரு விசித்திரமான அமைதியை உணர்ந்தார். ஒருமுறை, குரு அவரை மெதுவாகத் தொட்டபோது, உலகமே ஒளியாக கரையும் அனுபவம் ஏற்பட்டது. பின்னர் அவர் கூறினார்:
“அவரருகில் இருந்தபோது, கடவுள் என்பது கற்பனை அல்ல என்று உணர்ந்தேன்.”
மற்றொரு சீடரான ஸ்வாமி பிரம்மானந்தர், ராமகிருஷ்ணரின் அருகில் அமர்ந்திருந்தபோது திடீரென ஆழ்ந்த ஆனந்த நிலையை அனுபவித்ததாகக் கூறினார். “என் உள்ளம் காரணமின்றி பேரானந்தத்தில் மூழ்கியது” என்று அவர் பின்னர் நினைவுகூர்ந்தார்.
சில பக்தர்கள், ராமகிருஷ்ணர் தங்கள் மனதில் நினைப்பதைக் கூட சொல்லாமல் அறிந்துவிடுவார் என்று கூறினர். ஒருவர் மனதில் மறைத்து வைத்திருந்த சந்தேகத்தை, அவர் திடீரென பதிலளித்துவிடுவார். இன்னொருவர் வரும்போது, “நேற்று இரவு நீ துயரத்தில் அழுதாய் அல்லவா?” என்று கேட்பார். பக்தர்கள் அதிர்ச்சியடைந்தனர். “இவர் எப்படித் தெரிந்துகொள்கிறார்?” என்று எண்ணினர்.
ஆனால் ராமகிருஷ்ணர் இதைப் பற்றிப் பெருமை பேசவில்லை. அவர் எப்போதும் சொல்வார்:
“எல்லாம் தாயின் அருள்.”
ஒரு நாள், ஒரு வயதான பெண் தட்சிணேஸ்வருக்கு வந்தார். பல ஆண்டுகளாக மகனை இழந்த துயரத்தில் இருந்தார். ராமகிருஷ்ணரைப் பார்த்தவுடனே கதறி அழுதார். அவர் அமைதியாகக் கேட்டுக்கொண்டிருந்தார். பின்னர் மெதுவாக அவளது தலையில் கை வைத்தார்.
“உன் மகன் தாயின் அருளில் இருக்கிறான். பயப்படாதே.”
அந்தப் பெண்ணின் மனம் உடனே அமைதியானது. “என் இதயத்தில் இருந்த பாரம் இறங்கிவிட்டது” என்று பின்னர் கூறினார்.
சில நேரங்களில் பக்தர்கள், ராமகிருஷ்ணர் சமாதி நிலையில் சென்றதை நேரில் பார்த்தனர். அவர் பாடிக்கொண்டிருந்தபோது திடீரென உடல் அசைவின்றி நின்றுவிடும். கண்களில் கண்ணீர் வழியும். முகத்தில் பேரானந்த புன்னகை. அந்தக் காட்சியைப் பார்த்தவர்கள் தாமாகவே மௌனமாகிவிடுவார்கள். அங்கே இருந்த சூழல் கூட மாறிவிடும் என்று பலர் கூறினர்.
சாரதா தேவி கூட, “அவரருகில் இருந்தபோது, வீடு கோவிலாக மாறிவிடும்” என்று உணர்ந்ததாகச் சொல்லப்படுகிறது. அவரது அருகில் இருந்தவர்களுக்கு, ஆன்மிகம் என்பது புத்தகத்தில் படிக்கப்படும் கருத்து அல்ல; வாழ்ந்து அனுபவிக்கப்படும் உண்மை என்று புரிந்தது.
ஒருநாள், ஒரு பக்தர் கேட்டார்:
“சுவாமி, ஏன் உங்களைச் சந்தித்த பிறகு மக்கள் அழுகிறார்கள்?”
ராமகிருஷ்ணர் குழந்தையைப் போலச் சிரித்தார்.
“இதயத்தில் இருக்கும் தூசி கழுவப்படும்போது கண்களில் நீர் வரும்.”
அந்த எளிய பதில், அவருடைய ஆன்மிகத்தின் முழு அழகையும் வெளிப்படுத்தியது.
தட்சிணேஸ்வரில் நடந்த இந்த அனுபவங்கள், வெறும் அதிசயக் கதைகள் அல்ல. அவை மனித இதயத்தை மாற்றிய ஆன்மிகத் தொடுதல்கள். அங்கே வந்தவர்கள், ஒரு மகானை மட்டும் பார்க்கவில்லை; அன்பாகவும் கருணையாகவும் உயிரோடு இருக்கும் இறை உண்மையை உணர்ந்தார்கள்.
அந்த அனுபவங்களின் ஒளி, பின்னர் இந்தியா முழுவதும் பரவப் போகிறது. ஏனெனில் ராமகிருஷ்ணரின் வாழ்க்கை, ஒரு மனிதரின் வாழ்க்கை மட்டும் அல்ல — எண்ணற்ற ஆன்மாக்களை விழிப்பூட்டிய தெய்வீக தீபம்.
