பகுதி 12 – ஆன்மிகப் பரிசோதனைகள்
சுவாமி விவேகானந்தர் அவர்களின் முதல் சந்திப்பு, நரேந்திரனின் மனதில் ஆழமான தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியிருந்தது. ஆனால் அவர் உடனே முழுமையாக சரணடைந்துவிடவில்லை. அவரது இயல்பு அப்படியல்ல. எந்த உண்மையையும் கேள்வி கேட்காமல் ஏற்கும் மனிதர் அவர் இல்லை. “அனுபவம் இல்லாத நம்பிக்கை பலவீனமானது” என்று எண்ணியவர். அதனால், ஸ்ரீ ராமகிருஷ்ண பரமஹம்சர் அவர்களை மீண்டும் மீண்டும் சந்தித்தாலும், உள்ளத்தில் சந்தேகங்களுடன் இருந்தார்.
தட்சிணேஸ்வருக்கு வரும் ஒவ்வொரு முறையும், நரேந்திரன் ராமகிருஷ்ணரை கவனித்துப் பார்த்தான். “இவர் உண்மையான மகானா? அல்லது உணர்ச்சிவசப்பட்ட பக்தரா?” என்று அவன் மனம் தொடர்ந்து ஆராய்ந்தது. சில நேரங்களில் ராமகிருஷ்ணர் குழந்தையைப் போலச் சிரிப்பார். சில நேரங்களில் காளி அன்னையின் பெயரைச் சொல்லிக்கொண்டு அழுவார். சில வேளைகளில் சமாதியில் மூழ்கி வெளி உணர்வை மறந்துவிடுவார். இவை அனைத்தும் நரேந்திரனின் தர்க்க மனத்திற்கு எளிதாகப் புரியவில்லை.
ஒருநாள், நரேந்திரன் நேராகக் கேட்டான்:
“சுவாமி, நீங்கள் காண்கிற காட்சிகள் உண்மையென்று எப்படி நம்புவது? அது மனத்தின் கற்பனையாக இருக்க முடியாதா?”
அந்தக் கேள்வியை கேட்ட பலர் கோபப்படலாம். ஆனால் ராமகிருஷ்ணர் குழந்தையைப் போலச் சிரித்தார்.
“நல்லது… கேள்வி கேட்பது தவறல்ல. உண்மையைத் தேடும் மனம் சந்தேகத்தைக் கடந்து செல்ல வேண்டும்.”
அவர் எந்தப் பதிலும் திணிக்கவில்லை. எந்த மதக் கட்டுப்பாடுகளையும் விதிக்கவில்லை. மாறாக, நரேந்திரனின் நேர்மையை அவர் மிகவும் நேசித்தார்.
ஒரு நாள், ராமகிருஷ்ணர் நரேந்திரனை அருகில் அமர வைத்து மெதுவாகக் கூறினார்:
“ஒரு மனிதன் தண்ணீரில் மூழ்கும்போது காற்றுக்காக எவ்வளவு ஏங்குகிறானோ, அதுபோல் கடவுளுக்காக ஏங்கினால் அவரைக் காணலாம்.”
அந்த வார்த்தைகள் நரேந்திரனின் மனதில் ஆழமாக பதிந்தன. ஆனால் அவரது தர்க்கம் இன்னும் அமைதியாகவில்லை.
அவர் பலமுறை ராமகிருஷ்ணரைச் சோதித்தார்.
ஒருநாள், “இந்த மகான் உண்மையிலேயே பணம் பற்றில்லாதவரா?” என்று அறிய விரும்பினார். ராமகிருஷ்ணர் தூங்கிக் கொண்டிருந்தபோது, அவர் படுக்கையின் கீழ் ஒரு நாணயத்தை வைத்தார். சில நிமிடங்களில் ராமகிருஷ்ணர் திடீரென வலியுடன் எழுந்தார்.
“ஏதோ எரிகிறது!”
என்று கூறி உடனே அங்கிருந்து விலகினார்.
பின்னர் நாணயம் இருப்பது தெரிய வந்தது.
நரேந்திரன் மௌனமானான்.
இது நடிப்பு அல்ல என்பதை அவன் உணரத் தொடங்கினான்.
மற்றொரு நாள், நரேந்திரன் மனதில் நினைத்தான்:
“இவர் எல்லோரிடமும் அன்பாக இருக்கிறார். ஆனால் என்னை உண்மையாகப் புரிந்துகொள்கிறாரா?”
அந்த நாள் முழுவதும் ராமகிருஷ்ணர் அவனிடம் பேசவே இல்லை. நரேந்திரன் மனதில் வேதனை ஏற்பட்டது. “இப்போது என்னை ஏன் புறக்கணிக்கிறார்?” என்று நினைத்தான். ஆனால் மாலை நேரத்தில் ராமகிருஷ்ணர் திடீரென அவனை அழைத்து சிரித்தார்.
“நான் உன்னைச் சோதித்தேன். அன்பு வார்த்தைகளில் இருக்கிறதா, உள்ளத்தில் இருக்கிறதா என்று அறிய.”
நரேந்திரனின் கண்கள் நனைந்தன.
அவர்களுக்கிடையிலான உறவு மெதுவாக ஆழமான ஆன்மிகப் பந்தமாக மாறியது.
ஆனால் நரேந்திரனின் வாழ்க்கையில் இன்னும் ஒரு பெரிய புயல் வரப்போகிறது.
அவரது தந்தை திடீரென மறைந்தார்.
குடும்பம் கடும் வறுமையில் விழுந்தது.
உணவுக்குக் கூட பணமில்லாத நிலை ஏற்பட்டது.
நண்பர்கள் பலர் விலகினர்.
அந்த நேரத்தில், நரேந்திரனின் மனம் உடைந்தது.
அவர் தட்சிணேஸ்வருக்கு வந்து வேதனையுடன் கூறினார்:
“சுவாமி… வீட்டில் துயரம். அம்மா பட்டினி இருக்கிறார். நீங்கள் காளியிடம் வேண்டிக் கொள்ளுங்கள்.”
ராமகிருஷ்ணர் அமைதியாகக் கேட்டுக்கொண்டிருந்தார்.
பின்னர் மெதுவாகச் சொன்னார்:
“நீயே சென்று தாயிடம் கேள். அவள் உயிரோடு இருக்கிறாள்.”
அன்று இரவு, நரேந்திரன் தட்சிணேஸ்வர் காளி கோவில் சன்னதிக்குள் சென்றான்.
அவன் மனதில் ஒரே எண்ணம்:
“குடும்பத்திற்குப் பணம் கேட்க வேண்டும்.”
ஆனால் காளி அன்னையின் முன் நின்ற அந்தக் கணத்தில், அவன் உள்ளம் மாறிவிட்டது.
அவனுடைய வாயிலிருந்து வந்தது:
“அம்மா… எனக்கு ஞானம் தா. பக்தி தா. வைராக்கியம் தா.”
வெளியே வந்தபோது, ராமகிருஷ்ணர் சிரித்தபடி கேட்டார்:
“பணம் கேட்டாயா?”
நரேந்திரன் அதிர்ச்சியடைந்தான்.
“இல்லை…”
“மீண்டும் போ.”
இரண்டாவது முறையும் அதே நடந்தது.
மூன்றாவது முறையும் கூட, அவனால் உலகப் பொருட்களை கேட்க முடியவில்லை.
அவன் இறுதியில் புரிந்துகொண்டான் —
ராமகிருஷ்ணர் அவனை உலக வெற்றிக்காக அல்ல, உலக ஆன்மிக விழிப்புக்காகத் தயாராக்கிக் கொண்டிருக்கிறார்.
அந்த நாட்களில், குருவும் சீடனும் இடையே நடந்த உரையாடல்கள் வெறும் தத்துவ விவாதங்கள் அல்ல. அது ஒரு ஆன்மாவின் வடிவமைப்பு. ராமகிருஷ்ணர் நரேந்திரனின் அகந்தையை உடைத்தார். சந்தேகங்களை சுத்திகரித்தார். உள்ளத்தில் மறைந்திருந்த தெய்வீக சக்தியை எழுப்பினார்.
ஒருநாள், ராமகிருஷ்ணர் அவரைப் பார்த்தபடி மெதுவாகக் கூறினார்:
“நரேன்… தாய் உன்னை ஒரு பெரிய வேலைக்காக அனுப்பியிருக்கிறாள்.”
அப்போது நரேந்திரனுக்கு அந்த வார்த்தைகளின் முழு அர்த்தம் புரியவில்லை.
ஆனால் காலம் விரைவில் அதை உலகத்துக்கே வெளிப்படுத்தப் போகிறது.
